Η θέα μετά τη στροφή – Κομμώτριες – Όταν ονειρεύονται τη Λίλλυ

Μαίρη: Η δουλειά μας είναι υπηρεσίες. Ψευδαισθήσεις, χάιδεμα, χαμόγελα, διαβεβαιώσεις. Επιβεβαίωση. Μυρωδιές σαμπουάν και μανό.

Αλίνα: Μου αρέσουν τα χρώματα. Από μικρή είχα μανία με τα χρώματα. Και έχω κι ένα πάθος με τις φωτογραφίες. Φωτογραφίζω ό,τι βρω.

Δύο κομμώτριες σε ένα συνοικιακό κομμωτήριο στην Αθήνα ανταλλάσσουν αναμνήσεις και φαντάζονται ιστορίες, ενώ έξω η πραγματικότητα πυκνώνει και τις αποκλείει.

«Όχι για μένα. Για όλους. Τίποτα. Και δεν μπορεί κανείς να το αλλάξει. Ούτε θέλω να μου πει κανείς τι συνέβη. Δεν μπορείτε να μου πείτε τι συνέβη, γιατί εγώ θέλω κάτι να συμβεί. Άλλο».

Η Λίλλυ, ένα κοριτσάκι δώδεκα ετών, σκοτώνεται σε ένα δυστύχημα κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Η δίνη του πένθους της παρασύρει την οικογένειά της και την οικογένεια του Καθηγητή με τον οποίον ήταν ερωτευμένη.

«Μου αρέσει πολύ η θέα μετά τη στροφή. Κάθε πρωί κοιτάζω τον ουρανό πάνω από το νησάκι και σκέφτομαι, όλα θα πάνε καλά. Όμως, άλλες στιγμές όπως τώρα, θέλω να το δω για τελευταία φορά, γιατί ξέρω… Αυτός ο κόσμος θα τελειώσει».

Τέσσερα πρόσωπα μεγαλώνουν στη σκηνή. Τι τους ενώνει και τι τους χωρίζει; Ποιο μέλλον αναμένουν στη νεότητά τους και ποια πορεία χαράζουν τελικά με φόντο τα ιστορικά γεγονότα των τελευταίων τριάντα χρόνων και την ποπ κουλτούρα που εξακολουθεί να μας καθορίζει;