Ψυχοπαιδαγωγική θεώρηση στην ανθρωπολογία του εκκλησιαστή

Τόσω ο Εκκλησιαστής όσω και αι Παροιμίαι είνε ίσως τα εξ επόψεως ψυχολογικής τε και παιδαγωγικής σημαντικώτερα της Παλαιάς Διαθήκης βιβλία, συγκαταλεγόμενα εν τοις κόλποις της θεοπνευστίας και ως τοιαύτα δέον όπως εξετάζωνται ότε η προσέγγισις είνε και ευελπιστή να ή θεολογική, πολλώ δε μάλλον όταν εκ της μελέτης σκοπήται η διατύπωσις μιας χριστιανικής περί ψυχοπαιδαγωγικής προτάσεως. Η ανά χείρας διατριβή του εγκρατούς περί την επιστήμην του θείου λόγου κ Ευαγγέλου Γλάρου ευχαρίστως ανταποκρίνεται εις το ως άνω πρόταγμα, παρουσιάζουσα άμα, προς τοις άλλοις, εκτός της καθολικής θεωρήσεως του αντικειμένου, και δίττην, ίνα μη είπω πολλαπλήν πρωτοτοτυπίαν, τούτο μεν θεματικήν, τούτο δε μεθοδολογικήν. […] (Από τον πρόλογο του Κ.Θ. Νικολάου-Πατραγά)