ΟΙ ΚΗΡΕΣ ΤΩΝ ΛΕΟΝΤΩΝ

“Η αυτοκυριαρχία του επέστρεψε. Τα μάτια του δεν ικέτευαν πια. Κοίταξε στα ίσια τον ανακριτή Χ. Με δύναμη. Τα δυο βλέμματα διασταυρώθηκαν τότε. Σαν δυο σπαθιά. Η ματιά ενός ανθρωπόμορφου κτήνους με τη γενναία ματιά ενός νέου των ντε Βιτ. Το κτήνος φρύαξε με αυτό το σπαθάτο βλέμμα.
– Όχι, είπε ο νέος. Όχι δεν θα ομολογήσω αυτά τα αίσχη. Ποτέ.
– Τι λες, ρε αλήτη, είπε ο Χ, και νομίζεις πως θα σε λυπηθώ; Έλα, πρόσθεσε. Μην είσαι ηλίθιος. Καλά τα πήγες. Γονάτισες μπροστά μου. Αυτό μ’ αρέσει. Άντε υπόγραψε να τελειώνουμε.
– Γονάτισα μπροστά στο Θεό, είπε ο δύστυχος νέος. Που νόμιζα πως έπλασε τους ανθρώπους. Κι εσάς μαζί. Μα έκανα λάθος. Ακόμα και τα θηρία έχουν λίγο έλεος στη ψυχή τους.
– Ναι, είπε ο Χ σκληρά. Λάθος έκανες. Εγώ δεν έχω έλεος. Άρα δεν είμαι εγώ θηρίο”
Οι Κήρες, οι Ψυχές, των Λεόντων. Η υπέροχη αναβίωση μιας χρυσής εποχής, της Ολλανδικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας του 17ου αιώνα, μιας δημοκρατίας που για πρώτη φορά εισήγαγε κοινωνική ασφάλιση και σύνταξη και που είχε τραγικό τέλος.
Η ιστορία και το μαρτύριο των αρχιτεκτόνων της, των αδερφών ντε Βιτ και των δημοκρατών οπαδών τους, μέσα από την μεταφυσική ματιά ενός σύγχρονου ανθρώπου που η μνήμη της ψυχής του αφυπνίζεται και θυμάται μια ζωή στον Ολλανδικό Χρυσό Αιώνα συνειδητοποιώντας πως κανένας αγώνας, καμιά θυσία δεν πάει χαμένη.
Ωραίες κινηματογραφικές εικόνες και διάλογοι. Μια ώριμη, ελλειπτική, μοντέρνα γραφή. Μεγάλες μορφές της ώριμης Αναγέννησης όπως οι αδελφοί ντε Βιτ, ο Μολιέρος, ο Ρεμπραντ, ο ανατόμος καθηγητής Τουλπ, ο Λουδοβίκος 14ος, ο Γουλιέλμος της Οράγγης , ο φιλόσοφος Σπινόζα…
Πόλεις και πρόσωπα τόσο του 17ου όσο και του 20ου αιώνα και του σήμερα. Χάγη, Παρίσι, Λονδίνο, Αθήνα, Νέα Υόρκη… με τη συνοδευτική μελωδία από μεγάλους ποιητές…
Μεγάλες προσωπικότητες που έμειναν στην Ιστορία αλλά και ο αγώνας των καθημερινών ανθρώπων που τους στήριξαν. Στις πιο ηρωικές αλλά και στις πιο ανθρώπινες στιγμές της ζωής τους, στιγμές γλυκές και χαρούμενες αλλά και σπαρακτικές και τρομερέ